Relaksacja

Niniejsze ćwiczenie stanowi krótkie zreferowanie tematu "jak wchodzić w trans tzw. metodą Silvy". Bazuję na książce "Samokontrola umysłu metodą Silvy", autorstwa Jose Silvy i kogośtam jeszcze. W polskim internecie się od niej roi. Sugeruję wpisać w googla następującą linijkę:
"samokontrola umysłu metodą Silvy" site:http://chomikuj.pl filetype:pdf
To powinno załatwić sprawę.

Nie będę się wdawał w Silvy przekonania nt. częstotliwości fal mózgowych, kiedy i dlaczego jakie występują. Pozostaniemy przy nazwie "stan alfa", bo on to tak nazywa i twierdzi, że wtedy występuje przewaga takich fal. Chodzi po prostu o pewną formę transu, koncentracji, autohipnozy czy, jak chce sam Silva, medytacji.

Przyjmujemy wygodną pozycję, relaksujemy się. Zwracamy oczy ku górze, jakbyśmy chcieli spojrzeć na podstawę nosa albo czoło. Około 20 stopni powyżej normalnego poziomu wzroku, jak chce Silva. Po niedługim czasie powinna się pojawić ciężkość powiek. Wtedy zamykamy oczy. Jeśli się nie pojawi, starczy je po prostu po chwili zamknąć.

Rozpoczynamy odliczanie w dół, o jeden co dwie sekundy od stu. Osobom gorszym z matematyki ode mnie wyjaśniam uprzejmie, że raczej nie ma wielkiego znaczenia od ilu i co ile odliczacie. Róbcie to w dół, dość powoli i koncentrujcie się na tym.

Nadeszła szczególna chwila...

Chwila, która odmieni całe twoje życie. Gdy wejdziesz przez tę bramę poznasz tajemnice, które od wieków były chowane przed ludzkim wzrokiem.

Zastanów się, czy chcesz wejść do tej wieży, która pozwoli ci poznać prawdę, czy wolisz żyć w nieświadomości?

Jeśli coś pomyliłam to przepraszam. Nie jestem pewna, czy zrozumiałam dokładnie o, co chodzi.

Tuż po świcie szaman zaczynał swoje rokroczne o tej porze roku rytuały przywołania deszczu. Liście na drzewach już dawno przestały być zielone. Pora była najwyższa nakarmić Ziemię po tym, jak straciła soki karmiąc roślinność, która w tym roku dała piękne plony. Wkrótce trzeba będzie ją otulić puchem ochronnym przed zimowymi mrozami.

Sprzyja głębokiemu oddychaniu, a przez to usuwa zmęczenie spowodowane niedostatkiem tlenu.
Stań w lekkim rozkroku i najpierw zrób głęboki wydech. Przy następującym po nim wdechu unieś ręce nad głową, spleć dłonie i wyciągnij je max. do góry. Na koniec tego ruchu twarz skierowana jest ku górze. Wytrwaj chwilę w tej pozycji, następnie rozpocznij wydech. Ręce przemieszczają się przy tym do przodu i w dół, za nim podąża głowa i tułów (nogi pozostają wyprostowane). Wciąż jeszcze splecione dłonie wiszą luźno niemal dotykając podłogi. Wzrok przechodzi pomiędzy nogami i skierowany do tyłu. Całemu wydechowi towarzyszy długo rozciągnięta sylaba „ha” (inny wariant to kilkakrotnie powtarzanie tej sylaby przy wydechu). Na koniec brzuch powinien być całkowicie wyciągnięty, a płuca niemal do końca pozbawione powietrza - dopiero wtedy , prostując się, zaczynamy wdech. Ćwiczenie powtarzamy trzykrotnie.