Potrzeba hermetyzmu

Wszystko ma swoje miejsce na tym świecie. Jeśli zasadzimy drzewo w niewłaściwych okolicznościach, to ono zwiędnie i umrze. Jeżeli jako ludzie myślący alternatywnie wobec masowej kultury zechcemy mocno pozostać w jej obszarze, pozwalając sobie na pospolite relacje z tymi, którzy się od na różnią, nasz zapał zniknie a wglądy skarłowacieją.
Od wieków ludzie łączyli się w grupy hermetyczne, ponieważ pozwalają one stworzyć sobie adekwatne rozwojowi warunki.

Istnieje bardzo wielkie ryzyko dla każdego, kto pragnie mocno się zaangażować w praktyki duchowe, jeśli tylko zdecyduje się pozostać na widoku. Chcąc nie chcąc stanie się niezrozumiały dla otoczenia, a w skrajnych przypadkach może nawet być prześladowany.
Doświadczenie zdobywane dzięki szczególnej duchowej metodzie, jaką jest Magia, różni się od tego, którym dysponują z reguły ludzie. Normalne funkcjonowanie w społeczeństwie jest po prostu niemożliwe. Istnieje konieczność weryfikacji własnych doświadczeń, co motywuje do stworzenia alternatywnej kultury w ramach bractwa magicznego.

Można podać kilka powodów, dla których inicjacja i hermetyzacja okazują się rzeczami bardzo istotnymi.
1.Wpływ energetyczny – kiedy człowiek zaczyna dotykać subtelnych obszarów swojej osobowości to staje się w szczególny sposób wrażliwy na określone wpływy energetyczne. Oddziaływanie otoczenia sprawi, że przestanie się skupiać na swoim doświadczeniu. Energie wymieniają się pomiędzy różnymi osobami. By osiągać sukcesy w magii należy troszczyć się o to, aby nic z zewnątrz nie spowodowało zaburzeń i wynaturzeń naszych doświadczeń.
2.Wpływ psychiczny – poza sferą energii ludzie oddziałują na siebie w dziedzinie informacji. Istnieje wielkie niebezpieczeństwo zatrzymania się w rozwoju subtelnych magicznych właściwości gdy jest się stale zmuszonym odbierać życie psychiczne ludzi całkowicie niezainteresowanych tym, czemu się poświęcamy. Presja psychiczna może bardzo zmęczyć, a przede wszystkich zniechęcić aspiranta magicznego. Musi on pozostać oderwany od wzorców samozachowawczych, które pomijają zdrowy magiczny rozsądek.

Bractwo lub zakon gwarantują odpowiedni egregor, będący wsparciem tak dla początkujących, jak dla zaawansowanych. Egregory społeczne są inne. Pozostawanie bez egregoru odpowiadającego naszym zainteresowaniom spowoduje podłączanie się pod egregory nam obojętne lub przez nas nie lubiane.
Egregor to nagromadzenie energii i informacji w przestrzeni okołoziemskiej. Gdy ludzie zrzeszają się w jednym celu to tworzą wspólny egregor.
Społeczeństwo jest złożone z wielu bardzo smutnych i pożałowania godnych osobników. Każdy z nich emanuje aurycznie. Wielu z ludzi marnuje swoje życie nie podejmując się wcale zagadnień egzystencji. Wysyłają w przestrzeń tzw. myślokształty, które mają charakter przeciwny do magicznego. Przebywanie tylko w takim otoczeniu bez żadnego wsparcia jest dla nowicjusza rzeczą koszmarną.

Ci, u których budzi się wizja wyższego życia, bardzo często niezmiernie cierpią z racji więzi ze śpiącym wewnętrznie otoczeniem. Nierzadko są to ludzie młodzi, bardzo gorliwi w kontekście duchowości, ale niesamowicie zmieszani wskutek oddziaływać środowiska, mogącego nawet pobudzać ich ku autodestrukcji.

Piekło to inni – głosił Sartre. Bez hermetycznej grupy każdy ezoteryk doświadczy tej prawdy bardzo sromotnie. Magia jest sztuką elitarną, dlatego nie da się jej uprawiać w nachyleniu prospołecznym. Rzecz jasna całe społeczeństwo korzysta z emanacji aurycznych maga, lecz on sam musi otaczać się takimi osobami, które pomogą mu zachować odpowiedni ich rodzaj i poziom.