Księgi z Nag-Hammadi

Współczesny okultyzm często wydaje się pozbawiony jakichkolwiek korzeni.
Z jednej strony otwiera to pewnie drogę najróżniejszym absurdom i brakowi krytycyzmu. Z drugiej uwalnia nas od zdziwaczałych starców, szemrzących, że drogą do zbawienia jest, przykładowo poznanie symboliki pentagramu, heksagramu albo krzyża od pierwszych mazów, które wykonał w malignie jaskiniowiec, aż po I połowę XX wieku (później, jak wiadomo, zaczął się modernizm i nowinkarstwo, upadek Tradycji i atak Marsjan).

Warto jednak nie wylewać dziecka z kąpielą i przyjrzeć z sympatią temu, co w taki czy inny sposób ukształtowało współczesny okultyzm.
Co będziemy z tego mieć? Klejnoty korzyści są wielorakie:

• ogólna erudycja


• znajomość korzeni nauk do niedawna tajemnych, które stanowią dziedzictwo kulturowe Europy na równi z różnymi ortodoksjami


• dostęp do modeli filozoficznych, które mogą być bardzo wysublimowane, przez co ułatwiają ułożenie sobie świata w dość spójny sposób


• patyna dawności, która zdaniem niektórych świadczy o wspomnianych wyżej wysublimowaniu i spójności (czytaj: możesz spotkać ludzi, którzy uznają jakąś filozofię za "mądrą" albo nawet "Prawdziwą" dopiero, jeśli skończyła pięćdziesiąt, albo nawet pięćset lat...)


• z dwóch powyższych względów jest to, z perspektywy chaosu, doskonałe narzędzie; przekonujący światopogląd, w którym istnienie magii jest możliwe i ma głęboki sens; a więc historyjka dla oszukania "cenzora psychicznego" czy jakkolwiek to nazwać

Polska cierpi nie tylko z powodu monopolu "duchowego", ale też braku znajomości tego rodzaju filozofii. W tym także, z mojej perspektywy, utrudnionym dostępem do źródeł gnostyckich i hermetycznych czy nawet opracowań historycznych, filozoficznych, a tym bardziej "technicznych". Oczywiście, niektórzy wierzą, że "kto szuka ten znajdzie", a "kiedy uczeń jest gotów, znajdzie się nauczyciel". Co więcej, drugi z tych poglądów ma mieć źródło w hermetyzmie ("Kybalion"). Cóż, można w to wierzyć. Można też wierzyć, że dobrych ludzi spotykają dobre rzeczy, a kogo spotykają złe - sam jest sobie winien. Taki pogląd również jest dość popularny i dla psychologa tyleż zrozumiały, co przykry (z perspektywy współczucia dla ofiar).
Nie ma sensu podzielać takich dogmatycznych przekonań. Trzeba informacje wydobywać na wierzch i udostępniać jak najszerszemu gronu. Niech moją cegiełką w tym szlachetnym dziele "ku pożytkowi wszystkich czujących istot" będzie powyższy tekst zakończony linkiem do zbioru tłumaczeń ksiąg z Nag-Hammadi.

P.S. Wrzucając kamyczek do własnego ogródka: o "odkorzenieniu" współczesnego okultyzmu niech świadczy choćby to, że magick.pl nie posiada kategorii odnoszącej się do gnostycyzmu czy hermetyzmu bezpośrednio, a nie przez "psychologię Junga" czy "magię ceremonialną". I dopiero kiedy pojawia się nowy bodziec dostrzegamy takie rzeczy...