Hymn do Boginii

Śpiewam na chwałę zasobnej Ziemi, Matki wszelkiego stworzenia,
Rodzicielki pierwszych istot. Żywicielki naszej, która karmi
Swoje dzieci; wszystkie stworzenia żywi swym bujnym bogactwem:
Te, które stąpają po żyznej ziemi,
Te, które latają w powietrzu,
I te, które pływają po morskich ścieżkach.
Dzięki Tobie, o królowo zieleni, błogosławiąca ludziom,
Swym umiłowanym dzieciom. Podziękujmy za to, że darzysz nas
Potomstwem i błogosławisz urodzajnym polom i winnicom.
Podziękujmy nie tylko za dar życia, ale i za to,
Że śmiertelni mamy gdzie złożyć swoje kości po śmierci.
Szczęśliwy będzie Twój wybraniec, którego obdarzyłaś
Najwyższym zaszczytem życia, a potem przyjmiesz z honorami
I przykryjesz jego kości. Otom człowiek,
Który ma wszystkiego w bród:
Mój żyzny kraj obfituje w zboże i wszelki owoc,
Na moich pastwiskach wypasają się liczne stada,
A mój dom jest pełen pięknych sprzętów i wszelakiego dobra.
Szczęśliwi mężowie panują nam sprawiedliwie w miastach,
U boku pięknych kobiet, ciesząc się bogactwem doczesnym.
Raduje ich serca widok rosłych i pięknych synów.
Ich nadobne córki pląsają z naręczami kwiatów
Po ukwieconych łąkach.
Tak dzieje się z tymi, których obdarzasz swymi łaskami,
O święta Bogini, szczodry duchu.
Chwałą Ci, Matko Bogów, ulubienico gwiaździstych Niebiosów!
Obdarz mnie swymi łaskami
W zamian za moją pieśń, która weseli serce!
Niechaj nigdy nie zapomnę tej pieśni,
Ani żadnej innej
hymn z tradycji starograckiej pochodzący prawdopodobnie z okresu "przedolimpijskiego